ပါဠိစာေပကို ငါသင္ဘူးသည္။ ငါႏွစ္သက္မိခဲ့ေသာ ပါဠိစကားလုံးေလးေတြ ေျမာက္မ်ားစြာရွိသည္၊ ပါဠိစာေပမွာ အခ်ိဳ႕စကားလုံးေတြက စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းသည္။ အခ်ိဳ႕ ပါဠိစကားလုံးေတြကုိ ျမန္မာစာေပမွာ တုိက္ရုိက္သုံးသည္။ ဥပမာ သဒၶါ၊ ေစတနာ၊ ေမတၱာ၊ ကရုဏာတုိ႔ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕စကားေတြကုိ ျမန္မာသတ္ျပဳထားသည္။ ဥပမာ ဘုန္းကံ၊ ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္တုိ႔ျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ဳိ႕ပါဠိေတြကို ျမန္မာမွုျပန္ေနမည့္အစား တုိက္ရုိက္ယူသံုးျခင္းက ပိုေကာင္းသည္။ အဓိပၸါယ္ထိမိသည္။ ငုံမိသည္။ ဆုိလုိရင္းကုိ တုိက္ရုိက္ေရာက္သည္။ စကားကုိလဲ ပိုေလးနက္ေစသည္။ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံျဖစ္လုိ႔ ျမမာစကားမ်ား၌ ပါဠိစာေပနဲ႔ ႏွီးႏြယ္ျခင္း ေရာစပ္ျခင္း ပါရွိျခင္းျဖစ္သည္။ ပါဠိမ်ားကို ေန႔စဥ္သုံး အမည္နာမသတ္မွတ္ရာ၌ ထုိင္းႏုိင္ငံသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံထက္ ပုိမ်ားသည္ဟု ထင္မိသည္။ သူတုို႔လမ္းအမည္ ေနရာေဒသ စသည္မ်ားကို ေလ့လာၾကည့္ရင္း သတိထားမိျခင္းျဖစ္သည္။ သူတုိ႔လဲ တုိက္ရုိက္သုံးျခင္း ပါဠိသတ္သုံးျခင္းမ်ားရွိသည္။ အခ်ိဳ႕ပါဠိပုဒ္မ်ားတြင္ အကၡရာကို ေရွ႕မွ ျဖစ္ေစ ေနာက္မွ ျဖစ္ေစ တစ္လုံးျဖဳတ္လုိက္ေသာ္လည္း အဓိပၸါယ္ပ်က္မသြား။ က်န္သည့္အကၡရာပုဒ္ေတြက အဓိပၸါယ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္စြမ္းရွိသည္။ ဤကဲ့သု႔ိ ပုဒ္ေတြက မ်ားမ်ားစားစား ရွိသည္ေတာ့မဟုတ္၊ သတိထားရင္ေတာ့ ေတြ႕ႏုိင္သည္။ ပါဠိစာကုိ သင္ရင္း ထုိပုဒ္ေတြကို သတိထားမိခဲ့သည္။ စိတ္လဲ၀င္စားမိသည္။
ပါဠိစကားတြင္ ထုိကဲ့သုိ႔ စိတ္၀င္စားစရာ အေကာင္းဆုံး စကားတလုံးကုိ ထုပ္ျပပါဆုိလွ်င္ ငါသည္ "ဥဒက" ပုဒ္ကုိျပမည္။ ဥဒက-ကုိေရွ႕ဆုံး (ဥ) ကိုျဖဳတ္လုိက္လွ်င္ ဒက-ရသည္။ ဒက-သည္လည္း ေရကိုေျပာသည္။ ေဟာသည္။ ေနာက္ဆုံး (က) ကုိျဖဳတ္လုိက္လွ်င္လည္း ဥဒ-ရသည္။ ဥဒသည္လည္း ေရကိုပင္ေဟာသည္။ ေျပာသည္။ ရသည္။ သုံးခုေပါင္း ဥဒက-သည္လည္း ေရကုိပင္ေဟာသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ စိတ္၀င္စားစရာေတြ ပါဠိစကားတြင္ရွိသည္။ ထုိ႔ကဲ့သုိ႔ အျခားနမူနာျပစရာ ႏွစ္ခုရွိေသးသည္။ ပါဠိစာေပကုိ သင္ဘူးရင္ သိမည္ဟု ယုံၾကည္မိသည္။ ထုိပါဠိစာေပ စကားမ်ားကို ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ကုိရင္ ဦးဇင္းေျမာက္မ်ားစြာသင္ယူေနၾကသည္။ သင္ယူူျခင္းျဖင့္ ဘုရားေဟာကုိ ထိထိမိမိ တိတိက်က် မိမိရရ အဓိပၸါယ္သိႏိုင္သည္။ ျပန္ႏုိင္သည္။ ေျပာႏုိင္သည္။ သင္ျပႏုိင္စြမ္းရွိသည္။ လမ္းမေခ်ာ္ႏုိင္၊ မဂၢင္လမ္းမ ဧကာယနကို ေျဖာင့္တန္းစြာေလွ်ာက္ႏုိင္သည္။ သင္ယူျခင္း ပုိ႔ခ်ျခင္း ေဟာေျပာျခင္း က်င့္သုံးျခင္း ရွိေနသေရြ႕ ျမတ္ဗုဒၶသာသနာနဲ႔ အဆုံးအမ ငါတုိ႔ဘ၀ထဲမွာ အျမဲရွိေနမည္။ ဘ၀လမ္းညြန္မေျပာက္ေတာ့ေပ။
ပါဠိစာေပကုိ သင္ယူပုိ႔ခ်ျခင္း ရပ္ခဲ့လွ်င္ေတာ့ ေရေသာက္ျမစ္ရပ္စဲေတာ့သည္။ ဘ၀ရသ ၀ိမုတၱိရသကုိ ဓမၼျဖင့္မေပးႏုိင္ပဲ လမ္းလြဲသြားႏုိင္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံရွိ စာသင္တုိက္အသီးသီးကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ဦးခ်မိသည္။ ေက်းဇူးတင္မိသည္။ ကူညီပံ့ပုိ႔သင့္သည္။ ကူညီမည္ဟုလည္ဆုံးျဖတ္ထားသည္။ သာသနာ၏ ခံတပ္မ်ားသည္ စာသင္တုိက္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသည့္ သာသနာ့ေခါင္းေဆာင္မ်ားအားလုံး စာသင္တုိက္မွေမြးထုတ္လုိက္သည္ကို သိထားသင့္သည္။ အကယ္၍ စာသင္တုိက္မ်ားမရွိလွ်င္ သာသနာသည္ ေရမရွိတဲ့ပန္း ေနထိႏြမ္းသလုိျဖစ္မွာ ေသခ်ာသည္။ ငါသည္လည္း ငါသင္ခဲ့ေသာ ပါဠိစာေပ စာသင္တုိက္ၾကီးေတြ ရွိရာကို ေန႔စဥ္ ဦးတုိက္ေနမိသည္။ အနာဂတ္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိသည္။ လက္ရွိျမန္မာႏုိင္ငံ ပါဠိစာေပသင္ယူမွုကို ဂုဏ္ယူေနမိသလုိ အားနည္းသြားမည္ကိုပါ စုိးရိမ္စိတ္ေတြ ၀င္ေနမိသည္။ စာသင္တုိက္မ်ားသည္ သာသနာေတာ္၏ မိခင္မ်ားပင္ျဖစ္သည္။
ငါစိတ္၀င္စားခဲ့တဲ့ ပါဠိစကား ဥဒက-ကို ေရွ႕ေနာက္ တစ္လုံးစီကုိ ျဖဳတ္ေသာ္ ေရဆုိသည့္ အဓိပၸါယ္မပ်က္ေပမဲ့ သာသနာေတာ္ရဲ႕ေရေသာက္ျမစ္ ျပည္ျမန္မာရွိ ပါဠိစာေပ စာသင္တုိက္ၾကီးေတြကို ေခတ္ေနာက္က်တယ္ဆုိျပီး ျဖဳတ္လုိက္ရင္ေတာ့ အဓိပၸါယ္က လုံး၀လုံး၀ ေျပာင္းသြားေတာ့မည္။ စာတတ္ေပတတ္ ဓမၼကို အမတထိေပးစြမ္းႏုိင္တဲ့ "ရဟန္းပညာတတ္" ေတြလဲဖူးခြင့္ ျမင္ခြင့္ ၾကားနာခြင့္ပါ ဆုံးရွဳံးေတာ့မည္။ ဤသုိ႔ဆုိလွ်င္ ဥဒကကုိ စိတ္၀င္စားမိေသာ ငါသည္လည္း အိပ္ပ်ာ္ေတာ့မည္မဟုတ္။ ငါတကယ္ခံစားရမည္မွာ ေသခ်ာသည္။ ပါဠိစာေပကို တန္ဘုိးထားတတ္ၾကပါေစဟုသာ ။
